چرا باید طلبه شویم؟
379 بازدید
تاریخ ارائه : 5/14/2014 8:21:00 AM
موضوع: سایر

بسم الله الرّحمن الرّحیم

زیاد شنیده ایم که تحصیل علم برای هر مسلمان یک وظیفه است، اما هیچ وقت تأمّل نکردیم که چرا و چه را و کجا؟!

شنیدیم که خداوند تبارک و تعالی که حیات و ممات و رزق و خیر و صلاح ما به دست اوست فرمود :

«و شايسته نيست مؤمنان همگى [براى جهاد]  كوچ كنند. پس چرا از هر فرقه‏ اى از آنان، دسته‏اى كوچ نمى‏ كنند تا در دين آگاهى پيدا كنند و قوم خود را وقتى به سوى آنان بازگشتند بيم دهند؟ باشد كه آنان [از كيفر الهى‏] بترسند؟»{[1]}

شنیدیم که آن برگزیده دهر، آن سیّد و آقای تمام مخلوقات عالَم(صلی الله علیه و آله و سلّم)، بارها فرموده است: «تحصیل علم بر هر مسلمانی واجب است»{[2]}

شنیدیم که امام إنس و جِنّ، أمیر المؤمنین(علیه السّلام) فرموده اند: «علم را بیاموزید حتی اگر در کشور چین باشد»{[3]}

شنیدیم که آن امام صادق و راستگو(علیه السّلام) فرموده است: «علم در فرموده آن برگزیده دهر(صلی الله علیه و آله و سلّم)، یعنی علمِ تقوی و یقین»{[4]}

شنیدیم که آن امام محصور(علیه السّلام) فرموده است: «بنده ای که از برای طلب علم از خانه خارج می شود، خدای عزّوجل از عرش خطاب به او ندا می دهد: مرحباً بِکَ یا عَبدي ...»{[5]} و فهمیدیم که این یعنی او ما را به بندگی اش پذیرفته است

شنیدیم که شيخ بهائى رضوان اللَّه عليه مى‏ گويد:

عِلم نَبوَد غير عِلم عاشقى    ***   ما بقي تَلبِيسِ إبليس شَقي

و شنیدیم از آن مرجع عالی مقام که فرمود: «شك نيست كه منظور از" تفقه" در دين {اشاره به آیه فوق دارد}، فراگيرى همه معارف و احكام اسلام اعم از اصول و فروع است، زيرا در مفهوم تفقه، همه اين امور جمع است، بنابر اين آيه فوق دليل روشنى است بر اينكه همواره گروهى از مسلمانان به عنوان انجام يك واجب كفايى بايد به تحصيل علم و دانش در زمينه تمام مسائل اسلامى بپردازند، و پس از فراغت از تحصيل براى تبليغ احكام اسلام به نقاط مختلف، مخصوصاً به قوم و جمعيت خود باز گردند، و آنها را با مسائل اسلامى آشنا سازند. بنابر اين آيه 122 سورة مبارکة توبة دليل روشنى است بر وجوب تعليم و تعلُّم در مسائل اسلامى، و به تعبير ديگر هم تحصيل را واجب مى‏كند، و هم ياد دادن را، و اگر دنياى امروز به تعليمات اجبارى افتخار مى‏كند، قرآن در 14 قرن پيش علاوه بر آن بر معلِّمين نيز اين وظيفه را فرض كرده است»{[6]}

و شنیدیم و شنیدیم و شنیدیم تا آنجا که فهمیدیم که هر آموختنی ای علم نیست و هر علمی آموختنی نیست. برخی را باید خواند و تکرار کرد تا فهمید، و برخی دیگر را تا ارتباط با خالق هستی برقرار نشود، نمی توان فهمید .

بعد گشتیم و گشتیم و گشتیم ولی نیافتیم مکتبی را که این چنین باشد إلا مکتبی به نام مکتب امام صادق(علیه السلام) و نیافتیم طالب علمی این چنین را، مگر آنکه نامش سرباز امام زمان(عجّل الله تعالی فرجه الشریف) بود .

بله حقیقتاً همینطور است، علم تقوی و یقین و علم عاشقی تنها در حوزه های علمیه ای یافت می شود که به مکتب خانه امام صادق(علیه السلام) شهرت دارند و محصِّلین آن به سربازان امام زمان (عجّل الله تعالی فرجه الشریف) .

-[1] سورة مبارکة توبه آیة 122

-[2] دعائم الإسلام، ج‏1، ص: 83

-[3] مصباح الشريعة ؛ ص13

[4]- همان

[5]- التفسير المنسوب إلى الإمام الحسن العسكري عليه السلام، ص: 625

-[6] تفسير نمونه، ج‏8، ص: 193